Jean Vanier
» Letters from Jean Vanier » Nederlands
Brief van Jean Vanier aan zijn vrienden - januari 2012
11/01/2012
Goede vrienden,
Het zit erop ! De overgang van de rue Louise Marillac 31 naar de rue d’Orléans 19 is afgerond met de verhuis van de meubels, boeken, papieren, nog meer papier en boeken, mijn bed, mijn tandenborstel (hoewel ik eigenlijk niet meer zoveel tanden heb), en uiteindelijk mezelf. Ik ben helemaal geïnstalleerd op mijn nieuwe stek, dichtbij La Ferme (waar ik retraites blijf geven). Het is een heel mooie plaats… in mijn kantoor geven grote vensters uit op de kapel van de Ark en op de tuin met een klein vogelhuisje. Ik hoop dat ze gauw gaan komen, om graantjes te pikken en te spelen.
Read...
Brief van Jean Vanier aan zijn vrienden - september 2011
27/09/2011
Goede vrienden,
Mijn vredevol verblijf in het klooster van Orval is begonnen met een boem!
Men had mij gevraagd om een conferentie te geven voor een groep jongeren die op retraite waren in het klooster. De conferentie was al een tijdje bezig toen ik plots… boem, door mijn stoel zakte en op mijn rug op de grond terechtkwam, verbaasd en aangeslagen. Verschillende mensen uit de zaal kwamen toegesneld om me te helpen opstaan achter mijn tafel. Ik ben dan terug gaan zitten op een stevigere stoel, vóór de tafel, om het te hebben over Jezus die de voeten van zijn leerlingen wast, geknield op de grond! Het was allemaal niet zo erg maar ik heb er wel een gebarsten rib aan overgehouden, waar ik wel last van ondervond en waardoor ik vooral ’s nachts een beetje pijn had. De dokter zei me: “Er is niets aan te doen, til geen zware dingen op, je moet gewoon geduld hebben, het zal wel overgaan.” Ja, geduld kunnen hebben, dat is hoop.
Read...
Brief van Jean Vanier aan zijn vrienden - mei 2011
11/05/2011
Lieve vrienden,
Het is lente, het is lente. De zon verwarmt ons, de vogels zingen en na de sneeuwklokjes bloeien nu de viooltjes, margrietjes, narcissen, krokussen en duizenden andere bloemen. Ook de fruitbomen staan prachtig in bloei… Voor mijn deur klimt een klein appelboompje omhoog, boordevol bloesems. Het lijkt wel over te lopen van bloesems, het is een ware explosie van bloemen die mooie vruchten aan de zomer beloven. En dan is er nog de wingerd. Na de bijeenkomst in Ottrot, waar alle gemeenschappen van de Ark in Frankrijk zijn samengekomen in 1996, kreeg ik een klein takje. De mensen zeiden me dat het een wijnstok was. Ik heb het geplant, maar ik was niet erg zeker van mezelf noch van dat kleine takje en daarna, in april 1997, toen het helemaal dood leek, verscheen er plots een klein beetje groen. Dat groen is een blaadje geworden, daarna doken er overal bladeren op en daarna kwamen de druiven. Dat kleine wijnstokje is groot geworden en een paar dagen geleden is er zelfs een knop verschenen. Ja, het is echt lente.
Read...
Brief van Jean Vanier aan zijn vrienden - januari 2011
24/01/2011
Goede vrienden,
jullie zullen het niet geloven: Trosly ligt bedolven onder 30 cm sneeuw! Dat zorgt voor heel wat sneeuwpret, maar ook voor moeilijkheden. Sneeuwbalgevechten, sneeuwmannen, en tegelijkertijd zijn de wegen onberijdbaar, veel mensen glijden uit op het ijs, gemeenschapsevenementen worden afgelast. Trosly is afgesneden van Cuise la Motte en van Pierrefonds. Sinds 1964 heb ik nog nooit zoveel sneeuw gezien! Ja, het is Kerstmis en in de grot schittert een klein lichtje van hoop.
Read...
Brief van Jean Vanier aan zijn vrienden - september 2010
28/09/2010
Goede vrienden,
De zwaluwen zijn weg, ja ze zijn vertrokken. Hun nest is leeg. Hier in Orval kwam ik elke dag naar die drie of vier kleine zwaluwen in hun nest kijken. Naarmate moeder zwaluw hen eten bracht met haar grote bek, werden haar kleintjes groter. Ze waren hoe langer hoe minder op hun gemak in hun nest, waar ze op elkaar gepakt zaten, de een tegen de andere aan. Toen de tijd daar rijp voor was, begonnen de kleintjes te vliegen zonder lessen van hun ouders, zo gaat dat in de natuur. De vlucht van de vrijheid. Daarna zijn de zwaluwen vertrokken, het nest is leeg en later vertrekken zij naar het schijnt naar de zon van Afrika; zij zullen volgende lente terugkomen om op hun beurt een nest te maken. Zo is het leven. Men wordt geboren, men groeit, men reist, men bouwt zijn huis en is vruchtbaar; de jongen gaan weg en vliegen dan naar een hemel, een andere hemel.
Read...